و اينكه : حكمت ده جزء گشت ، نُه جزء آن به على داده شد و يك جزء آن به مردم ، و على به همان يك جزء مردم از خودشان داناتر است « 1 » . * در خبرى آمده است كه ابن مسعود گفت : قرآن بر هفت حرف نازل شده است ، هر حرفِ آن داراى ظاهر و باطنى است ؛ علم ظاهر و باطن قرآن نزد على بن ابىطالب مىباشد « 2 » . * و گفت : پيش پيامبر هفتاد سوره را قرائت كردم ، و تمام قرآن را نزد بهترين مردم ، على بن ابى طالب ، به پايان رساندم « 3 » . * اعْمَش از ابى عمرو شيبانى از ابو موسى روايت كرده است كه گفت : به خدا سوگند ، عبدالله [ ابن مسعود ] را نديدم مگر اينكه بنده آل محمّد بود « 4 » . * مشهور است كه ابن مسعود به وجوبِ صلوات بر محمّد و آل محمّد در تشهُّد قائل بود . در كتاب « الشفا » ( اثر قاضى عياض ) از ابن مسعود روايت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « مَن صَلّي صلاةً و لم يُصَلِّ فيها عَلَي وعَلَي أهل بيتي لَمْ تُقْبَلْ منه » « 5 » ؛ هركه نماز بگزارد و در آن بر من و بر اهل بيتم صلوات نفرستد ، از او پذيرفته نمىشود . و سخنانِ فراوان ديگرى كه ما نمىخواهيم به درازا بكشد ، در آنچه آورديم براى اهل دقت كفايت است .

--> ( 1 ) . حلية الأولياء 10 : 65 ؛ الفردوس بمأثور الخطاب 3 : 27 ، حديث 4666 ؛ البداية والنهاية 7 : 360 ؛ فيض القدير 3 : 46 ؛ فتح الملك العلي : 69 ؛ تاريخ دمشق 42 : 384 . ( 2 ) . حلية الأولياء 1 : 65 ( و به نقل از آن در الإتقان 2 : 493 ، حديث 6370 ) ؛ تاريخ دمشق 42 : 400 ؛ ينابيع المودّة : 448 ؛ الاجتهاد في الشريعة الإسلاميه ( وافي المهدي ) : 135 . ( 3 ) . المعجم الكبير 9 : 76 ، حديث 8446 ؛ المعجم الأوسط 5 : 101 ، حديث 4792 ؛ المسترشد ( طبري ) 278 ؛ تاريخ دمشق 42 : 401 ؛ سبل الهدى والرشاد 11 : 403 ( به نقل از طبراني ) . ( 4 ) . سير أعلام النبلاء 1 : 468 ؛ المعرفة والتاريخ ( فسوي ) 2 : 541 - 542 ؛ تاريخ دمشق 33 : 84 و 151 . ( 5 ) . نگاه كنيد به : أضواء على السنّة المحمديّه : 86 ( به نقل از شفاء ) .